Հոդվածը տեղափոխված է, այն կարող էք գտնել հետևյալ հասցեով
http://ablog.gratun.am
http://ablog.gratun.am
Ժամանակ կգա, որ բոլորս իրար հետ կամարի տակ կանգնած կծիծաղենք ...
| Ի՞նչ զգացիք |
| Չգիտե՞ք ինչ է RSS-ը, ա լավ է՜՞, 21-րդ դարն է արդեն, կարդացե՛ք,այստեղ գրված է |
|
Արտակ ջան, շատ ափսոս, որ չեք սպասել հերթի հասնելուն, որովեհետև իրոք արժեր մեկուկես ժամ համբերել ու էդ հաճույքը վայելել։ Վերևից բնապատկերն աննկարագրելի գեղեցիկ է. հատկապես տպավորիչ էր Տաթևին մոտենալու պահը, երբ ճոպանուղու ընթացքին համընթաց վանքն աստիճանաբար բարձրանում է տեսադաշտում...
ReplyDeleteԻ միջի այլոց, շնորհակալություն ինձ լուսանկարելու համար. հերթի մեջ կարելի է հստակ նշմարել իմ ճաղատացող պրոֆիլը ... )))) Լավ կլիներ՝ հանդիպած լինեինք էնտեղ...
Մի փոքր տեղեկատվության թարմացում հերթի կառավարման վերաբերյալ։ Հերթում սպասողների վրդովմունքից, վերջում նույնիսկ գոռում-գոչյուններից հետո ճոպանուղու տնօրինությունը լուսավորվեց այն աստիճան, որ որոշեց կարուսել նստողներին ամեն «չվերթից» հետո նորից հերթ կանգնեցնել... Հույս ունեմ, որ հաջորդ քայլը հերթական համարներով հերթը կառավարելը կլինի։
Գառնիկ
Ապրես, դե լավա որ վերջում լուսավորվել են, ու կարգավորել, ու իրոք ափսոս որ չէնք հանդիպել :(
ReplyDelete